الف – چيلرهاي تراکمي براي گردش مبرد از
کمپرسور استفاده مي کنند در حالي که چيلرهاي جذبي فاقد کمپرسور بوده و به جاي آن
از انرژي گرمايي منابع مختلف استفاده کرده و غلظت محلول جاذب را تغيير مي دهند ،
همچنان که غلظت تغيير مي کند ، فشار نيز در اجزاي مختلف چيلر تغيير مي کند. اين
اختلاف فشار باعث گردش مبرد در سيستم مي گردد.
ب – ژنراتور و جذب کننده در چيلرهاي جذبي
جانشين کمپرسور در چيلرهاي تراکمي شده است.
ج – در چيلرهاي جذبي از يک جاذب استفاده مي
شود که عموماً آب يا نمک ليتيوم برومايد است.
د – مبرد در چيلرهاي تراکمي يکي از انواع
کلروفلئوروکربن ها يا هالوکلروفلئوروکربن ها است در حالي که در چيلرهاي جذبي مبرد
معمولاً آب يا آمونياک است.
ه – چيلرهاي تراکمي انرژي مورد نياز خود را
از انرژي الکتريکي تأمين مي کنند در حالي که انرژي ورودي به چيلرهاي جذبي از آب
گرم يا بخار وارد شده به ژنراتور تأمين مي شود. گرما ممکن است از کوره هواي گرم يا
ديگ آمده باشد. در بعضي اوقات از گرماي ساير فرايندها نيز استفاده مي شود مانند
بخار کم فشار يا آب داغ صنايع ، گرماي باز گرفته شده از دود خروجي توربين هاي گازي
و يا بخار کم فشار از خروجي توربين هاي بخار.
مهمترين مزاياي چيلرهاي جذبي نسبت به
چيلرهاي تراکمي عبارتند از:
الف – صرفه جويي در مصرف انرژي الکتريکي:
چيلرهاي جذبي از گاز طبيعي ، گازوئيل يا گرماي تلف شده به عنوان منبع اصلي انرژي استفاده مي کنند و مصرف برق آنها بسيار ناچيز است.
ب – صرفه جويي در هزينه خدمات برق:
هزينه نصب سيستم شبکه الکتريکي در پروژه ها
بر اساس حداکثر توان برداشت قابل تعيين است. يک چيلر جذبي به دليل اينکه برق کمتري
مصرف مي کند ، هزينه خدمات را نيز کاهش مي دهد. در اکثر ساختمان ها نصب چيلرهاي
جذبي موجب آزاد شدن توان الکتريکي براي مصارف ديگر مي شود.
ج – صرفه جويي در هزينه تجهيزات برق
اضطراري:
در ساختمان هايي مانند مراکز درماني و يا
سالن هاي کامپيوتر که وجود سيستمهاي برق اضطراري براي پشتيباني تجهيزات خنک کننده
ضروري است ، استفاده از چيلر هاي جذبي موجب صرفه جويي قابل توجهي در هزينه اين
تجهيزات خواهد شد.
د – صرفه جويي در هزينه اوليه مورد نياز
براي ديگ ها:
برخي از چيلرهاي جذبي را مي توان در زمستان
ها به عنوان هيتر مورد استفاده قرار داد و آب گرم لازم براي سيستم هاي گرمايشي را تأمين
نمود. در صورت استفاده از اين چيلرها نه تنها هزينه خريد ديگ کاهش مي يابد بلکه
صرفه جويي قابل ملاحظه اي در فضا نيز بدست خواهد آمد.
ه – بهبود راندمان ديگ ها در تابستان:
مجموعه هايي مانند بيمارستان ها که در تمام
طول سال براي سيستمهاي استريل کننده ، اتوکلاوها و ساير تجهيزات به بخار احتياج
دارند مجهز به ديگ هاي بخار بزرگي هستند که عمدتاً در طول تابستان با بار کمي کار
مي کنند. نصب چيلرهاي جذبي بخار در چنين مواردي موجب افزايش بار و مصرف بخار در
تابستان ها شده و در نتيجه کارکرد ديگ ها و راندمان آنها بهبود قابل توجهي خواهد
يافت.
و – بازگشت سرمايه گذاري اوليه:
چيلرهاي جذبي به دليل نياز کمتر به برق در
مقايسه با چيلرهاي تراکمي ، هزينه هاي کارکردي را کاهش مي دهند. اگر اختلاف قيمت
يک چيلر جذبي و يک چيلر تراکمي هم ظرفيت را به عنوان ميزان سرمايه گذاري و صرفه
جويي سالانه از محل کاهش يافتن هزينه هاي انرژي را به عنوان بازگشت سرمايه در نظر
بگيريم ، مي توان با قاطعيت گفت که بازگشت سرمايه گذاري صرف شده براي نصب چيلرهاي
جذبي با شرايط بسيار خوبي صورت خواهد گرفت.
ز – کاسته شدن صدا و ارتعاشات:
ارتعاش و صداي ناشي از کارکرد چيلرهاي جذبي
به مراتب کمتر از چيلرهاي تراکمي است. منبع اصلي توليد کننده صدا و ارتعاش در
چيلرهاي تراکمي، کمپرسور است. چيلرهاي جذبي فاقد کمپرسور بوده و تنها منبع مولد
صدا وارتعاش در آنها پمپهاي کوچکي هستند که براي به گردش درآوردن مبرد و محلول
ليتيم برمايد کاربرد دارند. ميزان صدا و ارتعاش اين پمپهاي کوچک قابل صرف نظرکردن
است.
ح – حذف مخاطرات زيست محيطي ناشي از
مبردهاي مضر:
چيلرهاي جذبي بر خلاف چيلرهاي تراکمي از
هيچ گونه ماده Cfc يا Hcfc که موجب تخريب لايه ازن مي شوند ، استفاده نمي کنند. لذا براي
محيط زيست خطري ايجاد نمي نمايند. چيلرهاي جذبي غالباً از آب به عنوان مبرد
استفاده مي کنند. تغييرات دائمي قوانين و مقررات استفاده از مبردها موجب مي شود تا
استفاده از مبردي طبيعي مانند آب در چيلرهاي جذبي گزينه اي بسيار قابل توجه به
شمار آيد.
ط- کاستن از ميزان توليد گازهاي گلخانه اي
و آلاينده ها:
ميزان توليد گازهاي گلخانه اي (مانند دي
اکسيد کربن) که تأثير قابل توجهي در گرم شدن کره زمين دارند و آلاينده ها (مانند
اکسيدهاي گوگرد ، اکسيدهاي نيتروژن و ذرات معلق) توسط چيلرهاي جذبي
در مقايسه با چيلرهاي تراکمي بسيار کمتر
است.
